രചന : മോനിക്കുട്ടൻ കോന്നി✍
ആഴിതന്നോളമായ് വളർന്നവൾ ,
ആഴപ്പരപ്പറിഞ്ഞ,മോഹിനി !
ആളിപ്പടർന്നംബരമേറിയോൾ,
ആവിയായ് ശ്യാമമേഘമായവൾ !
ആകാശഗംഗയിലിരുൾ വീഴ്ത്തി-
യാകാരഭിന്നങ്ങളന്യോന്യമാ-
യാഞ്ഞിടികൂട്ടി,മിന്നൽത്തീപ്പിണ –
രായാളിപ്പടർന്നു, ദുർഗ്ഗയായീ …!
ആർദ്രമായ്, സ്നേഹമാരിയായവ –
ളാദ്യാനുരാഗിണീ, സംഗീതമായ്!
ആഴിയൂഴിയാകെയുഴിഞ്ഞവ –
ളാഴത്തിന്നാഴക്കടലായിതേ!
ആദിമാതാവായനന്താത്മജ –
യാത്മാനുഭൂതിപ്പരാശക്തിയും!
ആദ്യന്തഹീന,സർവ്വരൂപിണീ –
യാകാശവിസ്മയ,മായാമയീ !
ആദ്യദ്യോവിലുദയകല്പനേ –
യഗ്നിപ്പൂക്കളായ് പൊലിഞ്ഞവളേ …!
ആധിവ്യാധിയെന്യേ,ശൂന്യാകാശേ ,
ആദിത്യസുനിതശ്രീസൂനമായ്..!
ആകാശശാസ്ത്രം ജയിച്ചുവന്നൂ..,
ആകാശങ്ങളിനി ,നിന്നിലാവും !
ആകാശമേറാനൂർജ്ജമായി നീ…
ആകാശമായവളേ, സ്തുതിയ്ക്കാം!
